Uit FietsVakantieWiki

[bewerken] Inleiding

[bewerken] Situeringskaart

[bewerken] Fietsen in de USA

In het voorjaar van 2011 fietsten Gé en Bouke de Vos, Wageningen, een zelf ontworpen route van Memphis, Tennessee naar Washington DC. Naar hun ervaring is het fietsen in het diepe zuiden en zuidoosten van de VS goed te doen. Het verkeer is relaxt en houdt goed rekening met fietsers. Ook de kwaliteit van de wegen vormt geen groot probleem.

[bewerken] Algemeen

[bewerken] Geld

• US Dollars.

• Mastercard, visacard, travellercheques zijn wijd verbreid bruikbaar. Geldautomaten in overvloed, onder andere bij bijna alle benzinestations. Ook Europas overal bruikbaar. Pinautomaten overal te vinden tot in de kleinste gehuchten (vaak in de winkeltjes)

[bewerken] Bevolking en taal

• De bevolking is vriendelijk en gastvrij. Je krijgt veel spontane reacties onderweg. Mensen vragen zich af of het voor fietsers niet gevaarlijk is.
• De Amerikanen zijn niet opdringerig, maar je baart wel opzien op de fiets.
• Bouke: "De Amerikanen uit de zuidelijke staten heten vriendelijker en gastvrijer dan elders in de VS. De Amerikanen die wij ontmoet hebben waren inderdaad heel vriendelijk, open, gastvrij en vaak heel belangstellend. De mate waarin heb je vaak zelf in de hand: hoe vriendelijker en opener jijzelf bent, zo word je ook bejegend. Amerikanen heb je in dit opzicht in soorten en maten: soms oppervlakkig, maar vaak ook oprecht belangstellend en hulpvaardig."
• Jan: "De mensen zijn zeer aardig, makkelijk te benaderen maar oppervlakkig geïnteresseerd. Een fietser komt beslist van een andere planeet."
• Taal: alleen Engels, behalve als je immigranten ontmoet.

• Mensen op het platteland nodigen je snel uit om bij je te komen eten en/of overnachten, zeker als je alleen bent.
• In Alaska zijn de mensen zeer gastvrij, vriendelijk en behulpzaam. Ze vinden fietsers dapper, sportief of stapelgek. Ze maken graag een praatje.
• Bouke: "In de tien weken dat we fietsten in het zuiden hebben we veel gastvrijheid ontmoet. We zijn meermalen spontaan uitgenodigd te komen eten of te logeren. Niet alleen op het platteland, ook bijv. in de buurt van Washington. Wij besloten al snel alle aanbiedingen dankbaar te aanvaarden, tenzij ze overduidelijk dubieus van aard zouden zijn (wat we niet hebben meegemaakt!)."

• De VS is een veilig land, zeker buiten de steden.
• Als je last hebt van hinderlijke jeugd kun je het beste de sheriff aanspreken, die lost het op.
• Sinds kort is het Automated Tracking System actief. Dit systeem berekent een 'terreurscore' van elke reiziger op basis van gegevens van tal van overheidsinstanties en data die luchtvaartmaatschappijen moeten verzamelen (adres, e-mailadres, creditcardgegevens en type maaltijd dat in het vliegtuig is genuttigd). De terreurscore wordt veertig jaar opgeslagen en is toegankelijk voor verschillende instanties, maar niet voor de betrokkene zelf, die hem dus ook niet kan aanvechten of corrigeren.

[bewerken] Visum

• Land y

• Sinds 12 januari 2009 zijn reizigers naar de Verenigde Staten verplicht om minimaal 72 uur vóór vertrek reistoestemming aan te vragen. Voorheen gebeurde dit in het vliegtuig. Dit klinkt moeilijker dan het in werkelijkheid is. Een aantal bedrijven maakt daar slim gebruik van en vraagt voor een hoop geld de reistoestemming voor je aan. Het kan echter voor niets als je rechtstreeks toestemming aanvraagt via https://esta.cbp.dhs.gov.

[bewerken] Inentingen & gezondheid

• Houdt i.v.m. beren elk voedsel ver van je tent. In Nationale en state parken zonder 'bear box' ben je verplicht een stuk touw mee te nemen om voedsel in een boom te hangen.
• Als je naar Alaska gaat dan moet je je van tevoren informeren hoe je je moet gedragen ten opzichte van beren.
• In Colorado opletten met cactusnaalden: deze zijn zeer scherp en je band is zo lek.
• Je verhoogt je veiligheid met een helm, achteruitkijkspiegel, en een gevarendriehoek achterop.
• Let goed op met trucks.
• Bouke: "Wij hebben ons zelden onveilig gevoeld in het verkeer. Wij reden wel consequent met een opvallend oranje ‘wegwerkers’-hesje aan. En natuurlijk altijd onze helm op; Amerikanen kunnen zich niet voorstellen dat je zonder rijdt.
  Het verkeer houdt goed rekening met fietsers. In de meeste staten geldt de regel dat fietsers op drie voet afstand (ca. een meter) moeten worden gepasseerd en daar houden de meeste automobilisten, ook vrachtwagenchauffeurs, zich aan – kennelijk bang om aansprakelijk te worden gesteld. De meest onveilige situaties naar onze ervaring zijn niet-handsfree bellende automobilisten die niet goed opletten."
• Soms kun je last hebben van honden. Valentijn van den Berg had dat met name in Kentucky, Illinois en Missouri.
• Bouke: "Spreek met medefietsers over hun ervaringen en het gesprek komt snel op hoe om te gaan met vervaarlijke honden. Zoveel fietsers, zoveel recepten, en zoveel bedenkingen tegen andermans recepten…. Wij hoorden van: de dazer, een apparaat dat hoge tonen verspreidt (niet alle honden zijn daar gevoelig voor); pepperspray, tamelijk effectief als je het spuitbusje direct bij de hand hebt en goed weet te mikken – op de ogen (maar pas op voor de wind, de spray kan naar je eigen ogen waaien), een hard en schril fluitje aan een koordje om je riem, een volle bidon om water te spuiten, zelf schreeuwen, terugblaffen of trappen. Zelf hebben we de kans om honden tegen te komen een beetje gemeden door vaak de highways te nemen: je rijdt toch wel goed over de ‘shoulders’ (vluchtstroken), het schiet wat meer op en ze zijn minder geaccidenteerd dan achterafweggetjes."

[bewerken] Hoe er te geraken

• Verscheidene maatschappijen vliegen op de VS. Het meenemen van de fiets is per maatschappij verschillend. Altijd verstandig om bij het boeken naar de voorwaarden te informeren.
• Hou er op dit moment rekening mee dat inchecken langer kan duren dan voorheen. Scherpe spullen, ook schroevendraaiers, imbussleutels en ander gereedschap kun je niet meer in de handbagage meenemen.
• Ed van Brakel en Wim Kers (2007): "We hebben nog een tip voor fietsers die hun reis vanaf Washington Dulles Airport starten: Wil je met je fiets naar Washington DC downtown, dan kun je voor $ 3 de gewone bus 5A nemen. Deze bus brengt je voor dit luttele bedrag 45 km verderop naar het centrum van Washington DC, om precies te zijn naar L’Enfant Plaza vlakbij the Mall en Capitol Hill. Je fiets (maximaal 2) wordt in een speciaal rek voorop de bus geplaatst. Ook de terugweg kun je met bus 5B vanaf L’Enfant Plaza voor $ 3 afleggen. De bus stopt direct voor de aankomsthal. De shuttlebussen, die doorgaans rond de $ 60 vragen, heb je dan niet nodig." 
• Bouke: "Het is zaak je altijd goed te informeren over het tarief voor het meenemen van je fiets. Wij boekten onze vlucht naar Memphis bij KLM waar we hoorden dat het tarief € 50 euro per fiets per vlucht zou zijn; de vlucht werd uitgevoerd door Delta en op Schiphol bleken we ineens € 200 te moeten betalen. Terug in Nederland meldden we ons bij de KLM die ons uitlegde dat noch zij noch Delta het juiste tarief hadden gemeld; het bleek € 100 te zijn; KLM was heel vlot met het terug betalen van het verschil. Overigens bleek bij aankomst in Memphis de tas met onze kampeerspullen te missen; het gevecht met Delta daarover deed onze Paarse Krokodil van kleur verschieten. Gelukkig heeft Delta-partner KLM een deel van de ellende vlot opgevangen en afgewerkt, waarvoor: chapeau!"

[bewerken] Communicatie

• Internet: In vrijwel elke bibliotheek kun je gratis (!) internetten.
• Bouke, 2011: "Onze ervaringen betreffen de iPod Touch met WiFi. Gratis WiFi heb je op veel plaatsen: MacDonald, Starbucks e.a. Campings, hotels en motels hebben zonder uitzondering altijd gratis WiFi. Bij de laatste moet je vaak wel vragen om een inlogcode."

• Valentijn van den Berg (2005): "In mijn geval heb ik alleen aan de beide kusten bereik gehad, en af en toe als ik in de buurt van een snelweg was. De al eerder genoemde benzinestations hebben allemaal ook een telefooncel, waarmee het mbv een telefoonkaart (die ook bij het benzinestation te koop is) heel goedkoop bellen naar Nederland is; Voor 10 dollar kun je meer dan een uur bellen!"
• in dunbevolkte staten heb je regelmatig geen dekking. Nationale parken hebben per definitie geen gsm-masten als onderdeel van hun beleid. in grotere parken als yellowstone absoluut geen bereik omdat externe masten te ver weg zijn
• Karin en Marten (2009) hebben een GSM aangeschaft van NET 10, deze provider maakt gebruik van de zendmasten van alle andere providers. De dekking viel ons niet altijd tegen. Kosten $30,-- inclusief 300 minuten in amerika bellen, naar nederland is dat 200 minuten en telefoon. (wel via internet bij NET 10 aanvraag doen om naar het buitenland te kunnen bellen) Opwaarderen via internet,via de telefoon of via kaarten die ze in supermarkten verkopen.
• Bouke, 201: Wij kochten een eenvoudige telefoon met prepaid-kaart bij AT&T. Op zich ging dat goed, hoewel we - in het zuiden - dagen zonder bereik zaten. De andere grote mobiele provider in de VS, Verizon, is meer gericht op het zuiden, bleek ons later.

• tarieven etc: USPS.com
• standaard post doet er in de buurt van grote internationale vliegvelden 5 dagen over om in Nl te komen
   

[bewerken] Fietsen

[bewerken] Fietsroutes

• Adventure Cycling heeft enkele lange routes uitgezet in de hele VS. Over de hele route brengen ze kaarten uit op fietsvriendelijke schaal. Zie www.adventurecycling.org/routes
• The Mountaineers brengt routeboekjes uit: www.mountaineersbooks.org
• Esterbauer publiceert een fietsrouteboekje over de "San Francisco Bay Trail". Voor meer informatie zie www.esterbauer.com
• De Lonely Planet "Cyling the USA - West coast" beschrijft 42 fietsroutes.
• Je vindt een online fietsrouteplanner op www.mapmyride.com. Voordeel van Mapmyride is dat je ook de hoogteprofielen van de route te zien krijgt. Erg handig om bijv. de beklimmingen van de route in de ochtenden te plannen.
• Bouke, 2011: Zelf een route uitzetten langs plaatsen die je wilt zien, met behulp van Google Maps (en Google Streetview) of ViaMichelin, en dan de fietsoptie, gaat makkelijk. Aan de GPS hebben we ons (nog) niet gewaagd. We hebben veel gehad aan de atlassen per staat (Atlas & Gazetteer) van DeLorme (aangeschaft bij Amazone.com voor ca $ 20 per stuk, excl. Verzendkosten. Die atlassen zijn wel onhandig groot en dik; we hebben gewoon de pagina’s eruit gesneden die we nodig hadden.

• Walter M fietste in mei/juni 2006 van Salt Lake City via Yellowstone naar Calgary (Canada). Hij was vooral onder de indruk van de natuur.
• Valentijn van den Berg over de TransAm route van de oostkust naar de westkust (2005): "Persoonlijk vond ik het fietsen door het vrijwel lege Kansas over kaarsrechte wegen een bijzondere ervaring. Verder ben ik door de Rocky Mountains, en de Nationale Parken Grand Tetons en Yellowstone gereden, en dat zijn natuurlijk toeristische hoogtepunten (maar dus ook druk...). De route is niet bewegwijzerd, maar wel goed beschreven. Adventure Cycling Association geeft hier uitstekende kaartjes van uit."
• Laurens van der Leij fietste in 2005 in vijfeneenhalve week van Seattle naar Santa Clara, een dikke 2500 kilometer. Een mooie tocht met fantasisch fietsweer (geen regen en de aangename frisheid van de Pacific), mooie kustlijn en fantastische natuur in het Olympic National Park (WA) en de Redwoods van California. De foto's kun je bekijken op: http://homepage.mac.com/lvanderleij/USA2005/PhotoAlbum29.html
• Kees: Lewis & Clark Bicycle trail Adventure Cycling Association: St Louis (Missouri)- Atchinson (Kansas) - Nebraska City (Nebraska) - Council Bluff (Iowa) - Pierre (South Dakota) - Bismarck (North Dakota). In totaal ongeveer 2000 km.
• The Crest Highway (Road 2) vanuit Hollywood de Gabrielle Mountains door is prachtig, maar zwaar om te fietsen. klimmen tot 3000 meter hoogte.
• Wij reden een zelf ontworpen route langs locaties bekend uit de Amerikaanse Burgeroorlog en door regio’s waar mooie muziek wordt gemaakt. Onze route ging eerst van Memphis naar het zuidoosten door Mississippi naar de Natchez Trace Parkway en vandaar in noordoostelijke richting tot Nashville. Vandaar ging het weer zuidoostwaarts naar Chattanooga en toen door het oosten van Tennessee, de Appalachians over Virginia in, over de Blue Ridge Parkway tot Roanoke en oostwaarts naar Richmond. Vandaar reden we naar het noord via Fredericksburg met een grote boog westelijk om Washington DC, naar Harpers Ferry. Noordelijkste punt van de tocht was Gettysburg waar de gelijknamige driedaagse slag plaats vond. Tot slot bereikten we via het jaagpad langs het oude en inmiddels vervallen Chesapeake & Ohio Canal en de Potomac-rivier Washington DC.
  De gevolgde route bleek tamelijk uniek. Buiten de Parkways kwamen we niet of nauwelijks trekkers op de fiets tegen. Dat neemt niet weg dat deze route heel aantrekkelijke stukken kent, zoals de Parkways, de Appalachians, en het platteland van Oost-Tennessee en Virginia, maar ook Washington en omgeving is op de fiets goed te doen. Aanbevolen, ook voor wie andere dingen wil zien dan slagvelden van de Amerikaanse Burgeroorlog.

[bewerken] Wegen en verkeer

Staat van de wegen

• De wegen zijn over het algemeen uitstekend.
• Je mag op de Interstates en highways fietsen. Als je er niet mag fietsen of als er andere adviezen gelden wordt dat aangegeven met borden. Gebruik wel de verharde bermen zgn 'shoulders'.
• Gerd: "Hoewel het fietsen op de shoulder van een Interstate niet je dat is, waren de alternatieven in Californië vaak veel gevaarlijker. Drukke, smalle wegen zonder shoulder, waar de vrachtauto's en campers langs je razen."
• Bouke en Gé constateerden in 2011 dat de wegen, althans in het zuiden en zuidoosten, niet altijd in goede staat zijn. Wat dat betreft is het merkbaar dat de overheidsbudgetten minder geworden zijn. Soms kom je behoorlijke slechte wegen tegen, en verraderlijke gaten in de bermen en de wegdekken. Ook de shoulders van de highways verkeren in wisselende staat; vaak ligt er veel grind en nogal eens afval van vrachtwagens, vooral stukken van gesprongen banden (met ijzerdraad!). Toch zijn de wegen per saldo redelijk tot goed te noemen. En de Parkways (bijv. de Natchez Trace en de Blue Ridge Parkway) zijn onberispelijk.

Dichtheid van het wegennet

• In Alaska zijn weinig wegen en is niet alles is geasfalteerd.

Verkeersdrukte / gevaar

• Het autoverkeer is zeer correct. Er wordt goed rekening gehouden met fietsers i.v.m. aansprakelijkheid.
• Rond steden is het druk, daarbuiten erg rustig.
• Er is op sommige routes veel zwaar vrachtverkeer, ook op de secundaire wegen. spiegeltje is een uitkomst!
• In Alaska kom je nauwelijks verkeer tegen.
• Verkeersdrukte op de TransAm-route is zeer verschillend. De meeste wegen zijn goed verhard en rustig. De TransAm mijdt grote steden en interstate-highways. De kwaliteit van de higways verschilt van zeer goed tot vuile shoulders. Soms extra problemen met coal-trucks en harvest-trucks. Deze zijn extra breed en hebben soms 2/3 van de breedte van de weg nodig.
• Voor wie het autoverkeer zoveel mogelijk wil mijden en op zoek is naar avontuur en natuur is het Great Divide Trail een absolute aanrader.
• Bouke, 2011: Het verkeer houdt goed rekening met fietsers. In de meeste staten geldt de regel dat fietsers op drie voet afstand (ca. een meter) moeten worden gepasseerd en daar houden de meeste automobilisten, ook vrachtwagenchauffeurs, zich aan – kennelijk bang om aansprakelijk te worden gesteld. De meest onveilige situaties naar onze ervaring zijn niet-handsfree bellende automobilisten die niet goed opletten.

Aanwezigheid (vrijliggende) fietspaden

• Bouke, 2011: In de wat progressievere (universiteits)steden kun je nog wel eens aparte bike lanes aantreffen, zoals Nashville en Chattanooga in Tennessee. In Virginia troffen we lange afstandsfietsroutes (de ‘1’ en de ‘76’) en fietsroutes op oude spoorlijnen – zoek eens op Google naar ‘Rails for Trails (ook elders in de VS). Rond Washington DC ligt een uitgebreid net van vrijliggende paden (wel delen met ruiters en voetgangers/joggers).

Bewegwijzering 

• Bewegwijzering zoals wij die kennen (deze weg gaat naar Utrecht en Amsterdam), ontbreekt veelal en dat maakt je erg afhankelijk van een goede kaart. Wel hebben alle wegen nummers, die ook terugkomen op de borden. oneven nummers gaan noord-zuid en even nummers oost-west. in de omgeving van steden gaat de bewegwijzering echter ook vaak op basis van de naam van de weg en daarbij is het veelal zo dat wegen die buiten de stad een nummer hebben in de stad slechts met hun naam worden aangeduid.
• In Alaska zijn weinig wegen en dus kun je je niet vergissen. Alles staat duidelijk aangegeven. Alleen de steden zoals Anchorage en Fairbanks zijn een regelrechte ramp.
• Bouke, 2011: Amerikanen zelf klagen erover dat de bewegwijzering in hun land achteruit gaat. Veel wegwijzers, althans waar je als fietser wat aan hebt, vind je niet. Je moet afgaan op de wegnummers en dan vooral met de aangegeven windrichting; als je geen GPS hebt, is een kompas daarbij zeer nuttig.

[bewerken] Beste fietsperiode

• In de lente en de herfst is het weer het aangenaamst, vooral in het zuiden.
• In de herfst zijn de bosgebieden erg mooi.
• Tip: in mei - juli kun je het beste van oost naar west fietsen. Zou je van west naar oost fietsen, dan zijn nog veel passen in de Rocky Mountains gesloten omdat ze niet sneeuwvrij zijn.

• In juli en augustus is het extra druk vanwege de vakantie.

• 's Zomers kan het extreem heet zijn, vertrek dan zo vroeg mogelijk.
• In Alaska is de zomer het meest geschikt. 

[bewerken] Onderdelen en reparatie

• Er zijn veel fietsenwinkels: elk fatsoenlijk plaatsje heeft er wel een. Alleen is de afstand tussen 2 fietsenmakers soms meer dan 300 km!
• De meeste fietsenmakers hebben alle bandenmaten op voorraad.
• Niet alle onderdelen zijn eenvoudig te vinden. Zo zijn hydraulische remmen en Hollandse ventielen onbekend.
• In Alaska zijn maar een paar fietsenwinkels, met name in de grotere steden. Voor het meeste materiaal levert dat geen probleem op. Alleen de bandenmaat (vooral de hier meest gangbare) vormt wel een probleem.
• Gezien de grote afstanden en de weinige plaatsjes in het middenwesten reservespaken, band en kabels meenemen en uiteraard gereedschap.
• Bouke, 2011: Je moet er even naar zoeken. Behalve voor reparaties en onderdelen zijn ze ook nuttig om je banden op de goede spanning te brengen. Let er wel op dat in de VS psi (pound per square inch) de norm is. Reken dus thuis even uit welke druk qua psi je in je banden wilt hebben. (1 bar = 14,5 psi).

[bewerken] Lokaal Vervoer

• Je fiets kan mee in Greyhound-bussen. Je fiets moet in een fietsdoos, die alleen niet altijd beschikbaar is.
• Van en naar veel vliegvelden rijden airportshuttles (taxibusjes) die je voor ongeveer $ 20 een flink eind verder kunnen brengen (bv Las Vegas -> St George en Flagstaff -> Phoenix). Vraag naar de voorwaarden voor verpakking want die verschillen per maatschappij. 

• Je fiets meenemen is mogelijk op enkele Amtrak-trajecten. Wel reserveren en vroeg vantevoren regelen.
• Je fiets kan zonder betaling gewoon mee in de metro New York en Chicago. Soms wel handig want de afstanden zijn erg groot en de metro is goedkoop.

[bewerken] Leven

[bewerken] Overnachten

Overnachtinggelegenheden zijn in ruime mate aanwezig.

• Wild kamperen: In de meeste staten is het niet toegestaan. Een uitzondering is Alaska, waar het goed mogelijk is als er water in de buurt is.
• Valentijn van den Berg (2005): "Soms mag je in de tuin van mensen je tent opzetten. Gewoon aanbellen!"
• Karin Troch (2009): In al het National Forest en bijna al het BLM land is het toegestaan. Wij hebben daar zeker 100 keer gebruik van gemaakt.

[bewerken] Eten en drinken

• Er is overal voldoende eten te krijgen.
• In het oosten is het eten heel vet en ongezond, naar het westen toe wordt het steeds beter.
• Verwacht in mn Zuid Utah niet te veel van de inkoopmogelijkheden in de dorpjes, deze dorpjes zijn vaak niet meer dan bebouwde kruispunten met een foodafdeling in het benzinestation. Veel blikvoer en frisdranken dus.

• campinggaz kent men niet.

• De grote supermarkten hebben enorm veel te bieden.

• Restaurants zijn goed en goedkoop, maar niet gezellig. de porties zijn meestal groot.
• Vegetarisch eten in restaurants kan lastig zijn. zoek naar 'organic' eet/koffie tenten.
• Vooral in wijken rond universiteiten een grote verscheidenheid aan restaurantjes met voedsel uit alle windstreken, ook vegetarisch is hier geen probleem.
• Benzinestations hebben een groot assortiment aan voer en mogelijkheden voor een lunch.
• In Alaska is het raadzaam voor 3 à 4 dagen eten mee te nemen, soms zelfs voor meer dagen. Benzinestations en lodges hebben eten te koop (het is daar wel duur). Onderlinge afstanden variëren tussen de 80 en 150 km.

• Leiningwater is meestal betrouwbaar, maar vaak niet lekker omdat er veel chloor in zit, vooral in de grote steden. Drinkwater in flessen is ook in minder bewoonde streken goed verkrijgbaar.
• In Alaska moet je het water van tevoren filteren. En vaak voor 1 à 2 dagen water meenemen.

[bewerken] Het land

Kaart met foto-links

Vliegtuig naar Denver. Grey hound bus naar Green River. Arches national parc en Canyonlands met de vouwfietsen. Grey Hound naar Cedar city. Cedar breaks (3.000 m), Zyon National parc. Met auto van Las Vegas door Death valley naar Yosemite, sequoiapark en dan naar San Francisco. Met de fiets van San Francisco naar Santa Cruz: http://users.telenet.be/benny.vanbruwaene/USA%20South-West.ppt

Reisverslagen

Weblogs

• Fietsfotograaf Paul Jeurissen en zijn Amerikaanse echtgenote Grace Johnson hebben sinds 1981 meerdere malen gefietst in de VS. De reis impressies kan je bekijken op: http://touring.bicyclingaroundtheworld.nl/fiets/amerika/home/home_usa.htm
• Sonya en Aaldrik fietsten in 2008 drie maanden door het westen van de VS. Hun verhalen en foto's zijn terug te vinden op hun website <a href="http://www.tour.tk/on-the-road-0808-cycling-canada-usa.htm">www.tour.tk</a>. Landeninformatie is te vinden op de <a href="http://www.tour.tk/country-information/usa.htm">USA-pagina.</a>
  
• Karin en Marten hebben in 2009 de great divide mountain bike route gefiets http://www.travelpod.com/z/martenijzerman/1/1249392517
• Walter (nederlander) woont met zijn amerikaanse vrouw in Oregon. hij heeft veel in de USA gereids en meerdere malen in Yellowstone e.o. gefietst en fietst nu veel in de staten Oregon en Washington. http://www.iamwalter.nl
• Jim van den Berg fietste in April en Mei 2009 door Oregon en in September 2007 door Utah en Colorado: http://www.jimvandenberg.nl
• <a href="http://www.fietsjunks.nl">http://www.fietsjunks.nl</a>  : fietstocht van 4 weken van Anchorage naar Juneau (Alaska) 2008. Filmpje beschikbaar op de website. Foto's beschikbaar op Ellen van Drunen Fotografie: http://www.ellenvandrunen.com/north-america/united-states-of-america en http://www.ellenvandrunen.com/north-america/alaska
• Dennis en Marijcke fietsen in 2007 door de VS. Op hun website vind je verhalen, foto's en filmpjes: <a href="http://www.toko-op-fietsvakantie.nl">toko-op-fietsvakantie.nl</a> 
• Peter en Joke volgden in 2006 de Great Divide van Canada naar Mexico: <a href="http://www.nobeerincluded.web-log.nl/">http://www.nobeerincluded.web-log.nl</a>
• Fietsjunks El & El fietsten in 2006 in de omgeving van Las Vegas (o.a. Death Valley en Grand Canyon). Hun reisverslag lees je op <a href="http://www.fietsjunks.nl/">http://www.fietsjunks.nl</a>
• Valentijn van den Berg fietste in 2005 de TransAm route: <a href="http://www.valentijnvandenberg.nl/">http://www.valentijnvandenberg.nl</a>
• Gerrit en Jeannette, twee Drentse avonturiers, verruilen huis en baan voor een werkloos en dakloos bestaan naar werelds paradijs! In 2005 komen ze door de VS. Hun verhalen en foto's vind je op <a href="http://www.fietsdrang.nl/">http://www.fietsdrang.nl</a>
• Laurens van der Leij fietste in 2005 langs de westkust. Zijn foto's vind je hier: <a href="http://homepage.mac.com/lvanderleij/USA2005">http://homepage.mac.com/lvanderleij/USA2005</a>
• Rutger en Jolanda fietsten in 2004 een half jaar kriskras door de VS: <a href="http://www.xs4all.nl/~rutty">http://www.xs4all.nl/~rutty</a>
• Ed en Myrthe (2003, 2004): op de pagina http://www.verrefietsers.nl staat een reisverhaal met foto's, een uitgebreide routebeschrijving en tips over fietsen in het zuidwesten van de VS.
• Jan en Janny fietsten in 2002 een stukje van de Great Divide Mountainbike Route (van Denver naar Albuquerque): http://www.casamundo.net/bicycle.html
• Op http://home.tiscali.nl/roelenjolanda is een reisverslag te vinden over een tocht door Alaska in 2002.
• De broers Minko en Luddo Oh hebben in de VS gefietst. Zie http://wizardofoh.nl en http://www.luddo.nl
• Peter heeft veel reizen gemaakt waarvan hij op het internet een uitgebreide website bijhoudt. Meer over Peter zijn reizen kun je vinden op: http://home.wanadoo.nl/globepjotr/nl/index.html .
• Dick en Els fietsten vanaf 1998 door vele landen, waaronder de Verenigde Staten (inclusief Alaska): http://www.dickenels.nl .
• Audrey en Fokko fietsten in juni 2008 van Los Angeles naar Salt Lake City, zie www.Audreytracks.nl.
• Voorgenieten met video's van wereldfiets-tochten? Dat kan! Op Vimeo vind je video's van de reizen van Wereldfietsers van én over de gehele wereld. <a href="http://www.vimeo.com/groups/wereldfietser">http://www.vimeo.com/groups/wereldfietser</a> 
• Ook de "Oudere Wereldfietser" zit nog vol Amerika avonturen. Ronald en Ineke, leden van het eerste uur en "Amerika deskundigen" zijn daar een voorbeeld van. Kijk maar eens op <a href="http://www.omaenopafiets.nl">http://www.omaenopafiets.nl</a>  

Reisverslagen in tijdschriften

• Elli de Rijk "Elke dat een catch of the day: Extreem en overweldigend Alaska." De Wereldfietser (Winter 2008), pp. 10-11.
• Ellen van der Zwan "The adventures of two very rare Dutch Cyclebugs in... Death Valley." De Wereldfietser (Najaar 2006), pp. 9-11.
• Jan Eikelboom "Niet goed bij hun hoofd: Fietskamperen met kinderen aan de Noord-Amerikaanse westkust." De Wereldfietser (nr. 2, 2006), pp. 6-8.
• Machteld Luyten "In de V.S. is alles anders: Opkomende fietscultuur in het grote autoland." De Wereldfietser (Winter 2005) pp. 16-17.
• Gerlach Sieders "Way down South: Op zoek naar moerasgespuis in Louisiana." De Wereldfietser (Zomer 2004-2) pp. 29-31. 

[bewerken] Fotoverzameling

• Fietsfotograaf Paul Jeurissen en zijn Amerikaanse echtgenote Grace Johnson hebben sinds 1981 meerdere malen gefietst in de VS. De foto’s en impressies kan je bekijken op: usa.htm touring.bicyclingaroundtheworld.nl/fiets/amerika/home/home_usa.htm

• Fietsjunks El & El fietsten in 2006 in de omgeving van Las Vegas (o.a. Death Valley en Grand Canyon). Ze plaatsten enkele prachtige foto's op het forum van de Wereldfietser: http://www.wereldfietser.nl/phpbb/viewtopic.php?t=3732
• Laurens van der Leij fietste in 2005 in vijfeneenhalve week van Seattle naar Santa Clara, een dikke 2500 kilometer. Een mooie tocht met fantasisch fietsweer (geen regen en de aangename frisheid van de Pacific), mooie kustlijn en fantastische natuur in het Olympic National Park (WA) en de Redwoods van California. De foto's kun je bekijken op: http://homepage.mac.com/lvanderleij/USA2005/PhotoAlbum29.html 

[bewerken] Speciale bezienswaardigheden

[bewerken] Informatiebronnen

[bewerken] Landkaarten

• op vertoon van je ANWB pas kun je bij de amerikaanse ANWB; de AAA allerlei gidsen en kaarten gratis meenemen
• Hallwag (1:1.200.000). Voldoet uitstekend.
• ITM "Alaska" (1:1.150.000).
• In Alaska kun je bij de Local Visitors Center gratis kaarten verkrijgen die vaak nog het beste geschikt zijn. Ook voor andere regio's zijn deze kaarten te koop bij benzinestations of supermarkten. Het zijn goede kaarten waarop campings, winkels (in afgelegen gebieden), bergen en hoogtes staan weergegeven.
• Rand McNally brengt state maps uit op fietsvriendelijke schaal (rond 1:800.000): goede info.
• Hildebrands state maps (1:700.000). De campings staan erop aangegeven, maar niet alle wegen.
• De kaarten van Adventure Cycling zijn erg handig. De fietsroute staat perfect aangegeven. Services, hotels, campings e.d. staan achterop de kaart. Wijzigingen worden op een erratum meegestuurd. Geeft ook info over fietsenmakers. Reliëf wordt op de kaart aangegeven. De kaarten passen in de bovenflap van de stuurtas zijn zeer duurzaam, want geplastificeerd: een regenbui op je kaart is geen probleem. Verkrijgbaar in zowel Nederland bij de bekende adressen als in de USA bij Adventure Cycling. Zie www.adventurecycling.org

[bewerken] Reisgidsen

• Nationale Parken van Amerika, Reisverhalen, Overige Bezienswaardigheden, en een enorme collectie foto's van Amerika. www.ontdek-amerika.nl
• Esterbauer "San Francisco Bay Trail". Handige Engelstalig gidsje met duidelijke routebeschrijving. Voor meer informatie zie http://www.esterbauer.com. 
• The Mountaineers brengt routeboekjes uit, onder andere over de routes "Coast to Coast", "Atlantic Coast", en "Pacific Coast": http://www.mountaineersbooks.org
• Lonely Planet heeft reisgidsen per staat. Zie http://www.lonelyplanet.com.
• Pete Praetorius and Alys Culhane "Alaska Bicycling Touring Guide".
• Nancy Simmerman "Alaska's Parklands": geschikt om je voor te bereiden.
• Moon Handbooks: geschikt om je voor te bereiden. 

[bewerken] Boeken

• Laurens Hitman (2006): Een jaar lang zomer . Uitg. Free Musketeers. Samen met zijn vriendin fietst Laurens van september 1999 tot september 2000 van Califorinië via Mexico naar Canada.
• Jolanda Linschooten (2006): Keerpunt Alaska . Jolanda beschrijft haar tocht door Alaska: 1000 km fietsen, 200 km te voet en 350 km per kano. Uitg. Gottmer. In de Op Pad van December 2006 vind je een fragment uit het boek.
• Wim Tollenaere en Isabelle de Vis (2005): Amerika... Dwars . Uitgave in eigen beheer.
• Frank van Rijn (2005): Aan de voet van de Tour de Madeloc (heruitgave van Vijfentwintig jaar later). Uitgeverij Elmar, ISBN: 9038916574. Verzamelbundel van Frank van Rijn met een verhaal over de VS.
• Eric van der Horst (2004): Where are you heading . Uitg. Bergboek. Je kunt het boek bestellen via www.ericvanderhorst.nl .
• Peter Delpeut: De grote bocht: kleine filosofie van het reizen , Uitgeverij Augustus, ISBN: 9045701510. Een recensie is te vinden in De Wereldfietser van Lente 2003, op pagina 38.
• Velthuizen-de Vries (1995): Pedalling unknown paths . Uitg. The Book Guild, Lewes, UK.
• Thomas Schröder (1995): Cycling 66: Mit dem Fahrrad von Chicago nach L.A. Uitg. Biber-Verlag, Stuttgart. Duitstalig reisverslag van Route 66 per fiets waarbij zoveel mogelijk de originele route is gevolgd. Naast het verhaal een bijlage met de gevolgde route. Hierin vind je een kilometer aanduiding, afslagen en wegnummers, overnachtingsmogelijkheden en winkels.
• Josie Dew (1994): In alle staten . Uitgeverij Arena. Oorspronkelijke uitgave: Travels in a strange state . Uitg. Warner Books, UK. Over een fietsreis door de VS, waaronder Hawaï.
• W.L. Rusho (1983) Everett Ruess: Vagabond for Beauty. Everett reist als jonge man in de jaren 30 met paard en ezel door Utah en Arizona, zijn brieven en houtdrukken zijn verzameld in dit boek.
• Ronald Nihot en Ineke Valster (1997): Licht Verzet, een fietsavontuur met twee kinderen in de U.S.A. Hoe reis je als gezin met twee opgroeiende pubers door de woestijn van het Zuidwesten? Het boek beschrijft twee zelfbedachte routes. Die van Flagstaff-Denver en in het Oosten in Pennsylvania bij de Amish.ISBN 90-804036-1-x

[bewerken] GPS tracks

[bewerken] Nuttige links

• Fietsvakantielinks : veel links met fietsvakantieinfo Verenigde Staten over o.a routes, overnachtingen, en vervoer
• www.landenkompas.nl/verenigde-staten, Alaska, Hawaï, Puerto Rico : Belangrijke en nuttige reisinformatie
• www.nps.gov/aplic/center/index.html : belangrijkste infopunt voor tochten in Alaska; info van diverse overheidsdiensten hier gebundeld (o.a. nationale parken enz.)
• www.adv-cycling.org : een grote organisatie die (georganiseerde) fietsreizen/fietsexpedities in haar programma heeft. Ook hebben zij informatie over vele mooie routes.
• www.mapmyride.com : fietsrouteplanner
• www.theusa.nl/reizen/index.htm : veel algemene reisinformatie.
• Ambassade: Lange Voorhout 102; Den Haag; 070-3109209; http://netherlands.usembassy.gov
• Consulaat: Museumplein 19; Amsterdam; 020 - 5755309.
• Alaska Public Lands Information Center: 605 West 4th Avenue; Suite # 105; Anchorage; AK 99501; tel. (001) 907 2712737.

[bewerken] Tips